رویاهای شاعرانه
 
 
دوشنبه 25 اردیبهشت 1396 :: نویسنده : sharareh y
آدمهایی که ما را ترک می کنند سه دسته اند:
یک گروه آنهایی که بر میگردند؛گرچه نه آنها دیگر همان آدمهای سابق هستند و نه ما...
گروه دوم کسانی هستند که هرگز برنمیگردند؛
چه آنهایی که نمیخواهند،چه آنهایی که نمیتوانند...
گروه آخر آنهایی هستند که باید دعا کنیم آنچنان پل های پشت سرشان را خراب کنند
که اگر هم بخواهند،نتوانند برگردند...
خطر ناکترین گروه سومی ها هستند...
چون موقع رفتن طوری ما را میشکنندکه ما تا مدتها در کما می مانیم ...
و خیلی دیر می فهمیم که برای چه آدمهای بی ارزشی اشک ریختیم...
احساس گناه کردیم،از خود گذشتگی کردیم،و تا مرز نابودی،زندگی را فدا کردیم ...
خیلی دیر می فهمیم...خیلی دیر... ولی یک روز می فهمیم...
چیزی که هرگز نمیفهمیم این است ...
که اصلا چه چیز این آدمها را آنقدر دوست داشتیم؟؟؟
روزی که آدمهای بزرگتری،با ارزشهای والاتری وارد زندگی ما می شوند...
آن روز قدرِ خودمان را بیشتر می دانیم...



نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




درباره وبلاگ



مدیر وبلاگ : sharareh y
نویسندگان
برچسبها
جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

دانلود آهنگ جدید


                    
 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات